หลายครั้งที่เกิดดราม่าหรือความผิดพลาดอะไรนั้น เรามักได้ยินกันบ่อย ๆ ว่า

“ทำไมเรื่องนี้คิดกันไม่ได้”

ส่วนหนึ่งก็เพราะว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นถูกมองว่าเป็นเรื่องที่ “น่าจะรู้” “น่าจะเอะใจ” กัน แต่เราก็จะเห็นความผิดพลาดที่เกิดขึ้นจากการไม่รู้และไม่เอะใจนี้อยู่เรื่อย ๆ

ที่เป็นแบบนี้เพราะเราเปิดพิ้นที่หลาย ๆ ในการทำงานให้กับสิ่งที่เรียกว่า Common Sense ประมาณว่าให้ใช้วิจารณญาณของแต่ละคนตัดสินกัน ณ ตรงนั้นว่าควรจะทำอย่างไร จะดำเนินการอย่างไร หรือจะตัดสินใจอย่างไร

เอาจริง ๆ การใช้ Common Sense ก็ไม่ใช่เรื่องแย่อะไรถ้าหาก Common Sense ของคนในทีมเรานั้นอยู่ในเกณฑ์ที่ดีและไปทางเดียวกัน

แต่สิ่งที่ชวนคิดคือตอนนี้คนในทีมของเรามี Common Sense แบบเดียวกันจริง ๆ หรือไม่? คิดกันไปทางเดียวกันจริงหรือไม่?

เพราะเราต้องไม่ลืมว่า Common Sense นั้นเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับวุฒิภาวะ ประสบการณ์ บทบาท หรือแม้แต่อายุ และนั่นทำให้ Common Sense ของแต่ละคนไม่ได้เหมือนกันจนบางทีเราก็อยากบอกว่า Common Sense ของทีมงานไม่ได้เหมือนกับของผู้บริหารหรอกนะ

ด้วยเหตุนี้เอง การสร้าง Common Sense ให้กับทีมงานก็เป็นเรื่องสำคัญเผื่อต้องใช้ในการตัดสินใจเฉพาะหน้าที่สำคัญ ๆ 

แต่ที่สำคัญกว่าคือการสร้างระบบ ความรู้ และข้อปฏิบัติต่าง ๆ ที่สำคัญเพื่อให้เลี่ยงการใช้ Common Sense ในเรื่องที่ละเอียดอ่อน สำคัญ หรือเป็นสิ่งที่ต้องจัดการอย่างระมัดระวัง

นั่นเป็นเหตุที่ต้องมีการซ้อมหนีไฟอย่างเป็นขั้นเป็นตอน มีการกำหนดวิธีการต่าง ๆ โดยละเอียดเพื่อป้องกันการผิดพลาดของการดำเนินการ การสร้างระเบียบข้อบังคับต่าง ๆ 

แม้ว่ามันอาจจะดูเหมือนเป็นกรอบการทำงานที่ชวนหงุดหงิดอยู่บ้าง แต่นั่นก็เพื่อให้คนจำนวนมากที่ไม่ได้มี Common Sense เหมือนกันสามารถทำงานกันได้โดยลดความผิดพลาดที่เกิดขึ้นจากการใช้ Common Sense เนี่ยแหละ

เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว ลองดูกันนะครับว่าวันนี้เรามีการทำงาน คุยงานหรือสั่งงานอะไรแบบที่ให้คนฟังไปใช้ Common Sense กันมากขนาดไหน และสิ่งนั้นมีความเสี่ยงมากน้อยแค่ไหนกัน

เพราะก็คงไม่มีใครอยากเจอดราม่าหรือความผิดพลาดแล้วมาพูดทีหลังว่า “ทำไมเรื่องแค่นี้คิดไม่ได้”

จริงไหมล่ะครับ