วันก่อนผมสอนน้องสาวคนหนึ่งที่กำลังจะจบการศึกษาไปจากทีมของผม หนึ่งในบทเรียนที่ผมสอนให้เป็นเหมือนวิชาสุดท้ายคือการมองให้เห็นว่างานที่ทำอยู่ตรงหน้านั้นสำคัญอย่างไรเช่นเดียวกับที่รู้ตัวเองอยู่เสมอว่าที่กำลังทำอยู่นั้นเป็นส่วนหนึ่งของอะไร

ตัวอย่างหนึ่งที่ผมเคยอ่านเจอในหนังสือซึ่งกลายเป็นสิ่งที่ผมมักพูดอยู่บ่อยๆ คือ

มีคนสองคนกำลังก่ออิฐอยู่ เมื่อถามทั้งสองคนว่ากำลังทำอะไร

คนแรกตอบว่าเขากำลังก่อนอิฐอยู่

ส่วนของสองบอกว่าเขากำลังสร้างโบสถ์อยู่

ตัวอย่างข้างต้นน่าจะเป็นสิ่งที่บอกได้อย่างดีว่าเราเลือกจะมองงานตรงหน้าเป็นอย่างไร สำหรับบางคน งานตรงหน้าเป็นเหมือนงานที่ทำตามหน้าที่ ทำตามชื่อตำแหน่งที่ตัวเองมีและหวังว่าจะได้รับเงินเดือนหรือค่าจ้างหลังทำงานเสร็จไป

แต่กับบางคนแล้ว พวกเขาเห็นว่างานที่ตัวเองทำนั้นเป็นส่วนหนึ่งของความสำเร็จอะไร อะไรคือผลงานท้ายสุดที่เขากลายเป็นส่วนร่วมสำคัญในการสร้างมันขึ้นมา สิ่งเหล่านี้ล่วนกลายเป็นปัจจัยสำคัญที่เปลี่ยนทัศนคติของคนทำงานให้ตระหนักถึงคุณค่าของตัวเองมากกว่าที่จะมองแต่งานที่ตัวเองทำเท่านั้น

เรื่องการมองให้มากกว่าที่ตัวเองทำอยู่นั้นเป็นหนึ่งในรากฐานสำคัญที่ทำให้พนักงานหรือสมาชิกในทีมร่วมแรงร่วมใจ และทำอะไรที่สอดคล้องไปกับเป้าหมายหลักที่ทีมตั้งเอาไว้

และนอกจากในแง่ของทีมแล้ว กับตัวบุคคลเองก็ยังจะสามารถสร้างแรงจูงใจชั้นยอดในการพลักดันเพื่อพัฒนาตัวเองได้อีกมากโขเลยทีเดียวเชียวลาะ