การรับมือกับความผิดหวังคือการแสดงให้เห็นถึงความเป็นมืออาชีพ

วันก่อนผมไปบรรยายเรื่อง "การบริหารการเปลี่ยนแปลง" ซึ่งก็มีการพูดคุยกับผู้เรียนเรื่องประสบการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิตการทำงานที่มีผลกับการเปลี่ยนแปลงและส่วนหนึ่งก็คือเรื่องของการ "ผิดหวัง"

ชีวิตการทำงานย่อมมีการผิดหวังไม่มากก็น้อย เช่นไม่ได้ปรับเงินเดือนอย่างที่หวัง การไม่ได้เลื่อนตำแหน่ง การถูกประเมินต่ำกว่าที่คาด การไม่ได้ทำโปรเจคที่หวังไว้ ฯลฯ และหนึ่งในคำสอนที่เจ้านายเก่าผมเคยบอกว่าคือ

"รับมือกับสิ่งเหล่านี้ให้เป็นเพื่อแสดงความเป็นมืออาชีพ"

ในสมัยเริ่มทำงานใหม่นั้น ผมก็ไม่เคยคิดอะไรแบบนี้เท่าไร แล้วก็ React ไปตามประสาที่เราคิดว่าดี คิดว่าทำได้ เช่นชักสีหน้า ไปบ่นกับเพื่อน โพสต์บนโซเขียล ฯลฯ แต่พอเวลาผ่านไป โตขึ้นแล้วมองย้อนกลับยังสิ่งที่ตัวเองทำพร้อมกับคำสอนที่เจ้านายผมบอกไว้ ผมว่ามันก็เป็นสิ่งที่สะท้อนความเป็นจริงได้อยู่ไม่น้อย

ที่บอกแบบนี้เพราะหากเราลองมาพิจารณา "ความเป็นมืออาชีพ" แล้วนั้น เราจะเห็นภาพของการทำงานที่มีคุณภาพ ไม่สั่นไหวไปกลับอารมณ์ที่เข้ามามีอิทธิพล ทำงานอย่างเต็มที่แม้ว่าจะไม่ได้ดั่งใจ

ลองนึกถึงนักกีฬามืออาชีพที่แม้ว่าจะโดนดรอปเป็นตัวสำรองก็ไม่บ่น ไม่มาพูดออกสื่อโวยวายสร้างดราม่า แต่ตั้งหน้าตั้งตาซ้อม พอได้โอกาสก็ลงเล่นเต็มที่

คนทำงานก็เป็นแบบนั้น

เพราะเมื่อไรที่เราเริ่มดราม่า เริ่มทำอะไรที่ "เกิน" ไปจากการทำงานทั่วไปเพราะอารมณ์ผิดหวัง มันก็แสดงให้เห็นว่าเรามีประเด็นในเรื่องการควบคุมอารมณ์และพฤติกรรม ซึ่งนั่นเป็นคุณสมบัติที่สำคัญของคนทำงาน

ยิ่งถ้าจะเป็นหัวหน้างาน ผู้บริหารด้วยแล้ว ถ้าหากไม่สามารถควบคุมเรื่องนี้ได้ก็คงยากจะไปบริหารคนอื่นได้เป็นแน่

นั่นเป็นสิ่งที่เจ้านายผมเคยเตือนไว้ตอนที่เห็นผมยังมีปัญหาเรื่องนี้อยู่

"มันเป็นเรื่องปรกติที่เราจะผิดหวังและมีอารมณ์ แต่การควบคุมมันได้คือการแสดงความสามารถที่สำคัญไม่แพ้กับความสามารถของการทำงานที่เธอมี" นั่นเป็นสิ่งที่เธอพูดกับผม