การอยู่กับความไม่ได้ดั่งใจ - ทักษะของคนทำงานที่ต้องมี
- Nuttaputch Wongreanthong
- 2 วันที่ผ่านมา
- ยาว 1 นาที

เคยมีน้องที่เพิ่งเริ่มทำงานไม่นานถามผมว่า อะไรคือสิ่งที่พี่แก่อยากบอกน้อง ๆ ให้เตรียมตัวกับโลกการทำงานบ้าง ?
เอาจริง ๆ แล้วมันก็มีหลายเรื่องชนิดว่าเอามาเขียนเป็นโพสต์ได้ 1 ปีก็คงไม่จบหรอก แต่หนึ่งในเรื่องที่ผมเห็นว่าสำคัญคือ “การอยู่กับการไม่ได้ดั่งใจ” ที่เราจะเจอไม่มากก็น้อย
เรื่องนี้น่าจะเป็นประสบการณ์จริงที่เชื่อว่าคนทำงานทุกคนล้วนจะเจอกัน ไม่ว่าจะบทบาทไหน ตั้งแต่ตำแหน่งระดับล่างไปจนระดับบน ต่างก็ล้วนเจอกับเรื่องนี้หมด
อย่างในชีวิตผมเอง แม้จะได้ทำงานกับบริษัทที่รู้ตอนได้งานนั้นรู้สึกดีมาก ดีใจมาก ๆ แต่พอทำงานจริงแล้วก็จะเจอหลายอย่างที่ทำให้หงุดหงิดใจ อะไรมันไม่เป็นดั่งใจ เช่นดีลงานแล้วมีปัญหากับแผนกอื่น ๆ คนอื่นทำงานไม่เข้าขากับเรา การตัดสินใจของผู้บริหารไม่ตรงกับที่เราคิด ฯลฯ ซึ่งนั่นก็ล้วนเป็นสิ่งที่ทำให้เรา “ผิดหวัง” จากการ “ไม่ตรงกับที่หวัง”
หลายคนอาจจะคิดว่าพอเราขึ้นเป็นหัวหน้า เป็นผู้บริหาร เราจะสามารถมีอำนาจ จัดการอะไรได้มากขึ้น แต่ในความจริงเราก็จะเจอความผิดหวังอีกแบบ เช่นน้องเราทำงานไม่ได้ดั่งใจเรา ทีมงานเราคิดไม่ได้ดั่งใจเรา ฯลฯ
บางคนก็บอกว่าต้องออกมาทำธุรกิจของตัวเอง จะได้เขียนกฎกติกาทุกอย่าง ไม่ต้องอยู่ใต้กฎของบริษัทที่คนอื่นเขียนขึ้น แต่พอเอาเข้าจริง ขนาดมาเป็นเจ้าของบริษัท ผมก็ยังเจออะไรหลายอย่างที่ “ไม่ได้ดั่งใจ” อยู่ดี เช่นงานไม่ได้ดั้่งใจ ลูกค้าไม่ได้ดั่งใจ ผู้สมัครไม่ได้ดั่งใจ ฯลฯ
มันสะท้อนสัจธรรมของโลกแหละว่าแม้เราจะมีโลกอุดมคติในความคิดของเรา เรามีภาพที่เราอยากให้เกิดขึ้นด้วยความเชื่อของเราว่านั่นคือสิ่งที่ดี มันเป็นสิ่งที่ควรจะเป็น แต่นั่นก็คือโลกของเราคนเดียวที่อาจจะไม่เหมือนกับโลกของคนอื่นที่กำลัง “แชร์” ในโลกความจริงเดียวกัน และนั่นทำให้ยากกับการที่เราจะได้ทุกอย่างดั่งใจเรา
สิ่งที่ผมอยากเอาเรื่องนี้มาเตือนน้องหลายคนที่เริ่มเข้าทำงาน เพราะโลกปัจจุบันมันทำให้เราอาจจะเชื่อไปว่าเรามีพลังมากมายที่จะทำโน่นทำนี่ เรามีความคิดและความรู้ว่าสิ่งนั้นต้องเป็นแบบนั้นแบบนี้ แต่สุดท้ายเราก็จะพบว่าสิ่งที่เรารู้ สิ่งที่เราเชื่อ สิ่งที่เราต้องการ มันเป็นโลกของเราที่คนอื่นอาจจะไม่ได้มองมันแบบนั้น เชื่อแบบนั้น และทำแบบนั้น และนั่นก็เลยไม่แปลกที่เราไม่ได้รับผลดั่งใจเรา
ในมุมหนึ่งที่อาจจะฟังดูโหดร้ายเสียหน่อย แต่การเป็นมืออาชีพคือการอยู่กับ “ความไม่ได้ดั่งใจ” นี้และทำงานต่อไปตามหน้าที่ของเราเองอย่างดีที่สุด หาวิธีการทำงานภายใต้เงื่อนไขที่ไม่ได้ดั่งใจและทำให้เกิดผลลัพธ์อย่างดีที่สุดนั่นเอง
และถ้าทำได้ นั่นต่างหากที่เราจะเรียกว่า “คนเก่ง” นั่นเองล่ะครับ








ความคิดเห็น