"แม้ว่าจะไม่มีคนอื่นวิจารณ์ แต่เสียงวิจารณ์ที่อาจจะน่ากลัวกว่าคือเสียงในหัวของเรา" นั่นเป็นสิ่งที่ผมมักจะแชร์กับผู้เรียนเวลาพูดถึง Growth Mindset เสมอเพราะแม้หลายออฟฟิศจะพูดว่า "เปิดกว้างทางความคิด" แต่เราก็พบว่าหลายคนก็ไม่ได้เลือกที่จะแสดงความคิดเห็นออกมา เพราะพวกเขากำลังเจอสิ่งที่บั่นทอนความมั่นใจและศักยภาพของตัวเองโดยไม่รู้ตัว และพอเสียงนี้ไม่ได้ออกมาจากคนอื่น แต่มาจากตัวเองจนดูเป็นความคิดของเราเอง มันเลยมีพลังมากกว่าแถมทำให้เราเชื่อได้แทบจะอัตโนมัติ 📍เสียงที่ปลอมเป็นตัวเ

ต้องยอมรับว่าโลกยุคนี้เราต้อง 'ใช้สมอง' ในการทำงานมากขึ้นไม่ว่าจะต้องคิดให้เร็วกว่าเดิม ตัดสินใจบ่อยขึ้น รวมไปถึงการจัดการข้อมูลจำนวนมากที่ถาโถมเข้ามา และสิ่งที่จะเป็นอุปสรรคอยู่ไม่น้อยในการรับมือคือ 'ขีดจำกัด' ของสิ่งที่เรียกว่าสมอง ซึ่งนั่นนำมาสู่เรื่องของ Cognitive Offloading ซึ่งเป็นแนวคิดที่เอามาช่วยบริหารจัดการสถานการณ์ให้ดียิ่งขึ้น แก่นสำคัญของ Cognitive Offloading คือการเข้าใจว่าสมองของเรามีข้อจำกัดอย่าง Working Memory หรือความจำระยะสั้น และทำการ 'ย้ายภาระทางการคิด'..

ในคลาส Business Storytelling ที่ผมสอนเมื่อวานนั้นมีคำถามน่าคิดจากผู้เรียนว่าถ้าเรากำลังนำเสนออยู่แล้วผู้ฟังถามขัดจังหวะไม่หยุดจะทำอย่างไรได้บ้าง ? เรื่องนี้ถ้าเราคิดแบบเร็ว ๆ อาจจะมองว่าเป็นเรื่องมารยาทของคนฟัง แต่ถ้าคิดกันดี ๆ ก็จะเห็นว่าเป็นต่เรื่องของการออกแบบการสื่อสาร และ ความสามารถในการคุมเวทีของผู้นำเสนอมากกว่า 📍การถูกขัดไม่ใช่สัญญาณว่าคุณพรีเซนต์ไม่ดี สิ่งสำคัญอันดับแรกเมื่อเจอสถานการณ์นี้คือการตั้งกรอบความคิดให้ถูกต้อง คำถามที่แทรกขึ้นมากลางคัน ไม่ได้แปลว่าผู้ฟังไม่

วันก่อนผมได้อ่านบทความน่าสนใจเกี่ยวกับเรื่องความป่วยทางจิตใจจากที่ทำงานโดยในขณะเดียวกันก็มีการถึงคนประเภทที่เราเรียกว่า "โรคจิต" (Psychopath) ที่มีอยู่ในที่ทำงานและอาจจะกำลังก้าวหน้าเสียด้วยวซ้ำ คำถามคือทำไมคนที่ขึ้นชื่อว่า "โรคจิต" นี้ถึงกำลังรุ่งกัน ? ซึ่งความน่าห่วงคือหลายองค์กรกำลังทำให้คนเหล่านี้ "รุ่ง" เสียอีกต่างหาก 📍Psychopath ในที่ทำงาน ต้องอธิบายกันก่อนว่าคนโรคจิตในมุมนี้ไม่ใช่ฆาตกรโรคจิตหรือคนที่ชื่นชอบอะไรวิตถารหรอกนะครับ แต่ตีกรอบในบริบทขององค์กรกับบุคคลที่เกี่ย

ถ้าคุยกับคนทำงานการตลาดวันนี้ก็จะบอกกันว่า "ยุ่งมาก" หรือไม่ก็ "ทำงานกันไม่ทัน" เป็นเรื่องปรกติ แต่คำถามน่าคิดคือการยุ่งที่ว่านั้นกำลังพาแบรนด์ของเราไปข้างหน้าอยู่หรือเปล่า หรือว่ามันแค่ทำให้เราดูแอคทีฟอยู่ตลอดเวลา ? คำถามนี้เป็นการทำให้เรามองการตลาดออกเป็นสองโหมดสำคัญที่มักถูกสับสนกันบ่อย ๆ นั่นคือ Motion และ Progress 📍 Motion: การที่ดูยุ่งแต่อยู่กับที่ ถ้าอธิบายกันแบบง่าย ๆ เลยนั้น การทำ Motion Marketing คือการทำกิจกรรมจำนวนมากโดยที่ไม่ได้ตอบโจทย์กลยุทธ์ ทีมงานทำงานหนัก...

ในบทเรียนเรื่องการบริหารธุรกิจนั้น Vision จะถูกคาดหวังให้เป็นภาพอนาคตที่ช่วยชี้นำการตัดสินใจ สร้างแรงบันดาลใจ และจัดลำดับความสำคัญขององค์กร แต่ในความเป็นจริง Vision ของหลายองค์กรกลับไม่มีอิทธิพลต่อการทำงานจริง ปัญหาไม่ได้อยู่ที่การเขียนไม่สวย แต่อยู่ที่การพยายามจัดการโจทย์ที่ซับซ้อนเกินไปโดยไม่กล้าเลือกอย่างชัดเจน 🔥 Vision คลุมเครือ จนไม่สามารถใช้ตัดสินใจได้ Vision ในหลายบริษัทมักเต็มไปด้วยคำที่ฟังดูยิ่งใหญ่ เช่น “เป็นผู้นำระดับโลก” หรือ “ขับเคลื่อนนวัตกรรม” แต่ไม่ได้อธิบายว

วันก่อนผมไปบรรยายเรื่องการบริหารจัดการ แล้วก็มีประเด็นที่พูดถึงการคอรัปชั่นในบริษัทโดยถามว่าเกิดขึ้นได้จากอะไร หลายคนก็มักจะตอบว่าเกิดจากความโลภ การหลงไปกับอำนาจ แต่ผมก็มีพูดเสริมในตอนท้ายว่าหลายครั้งมันเกิดขึ้นได้จาก "ความภักดี" ของทีมงาน ซึ่งก็นำไปสู่ความฉงนของผู้เรียนอยู่สักพักแล้วต้องอธิบายเพิ่มตามมา ที่กล่าวแแบบนั้นเพราะเมื่อเราศรัทธาหรือผูกพันกับหัวหน้า ผู้บริหาร นั่นเลยทำให้การะประเมินพฤติกรรมจะไม่เป็นกลางเหมือนเดิม การตัดสินใจที่หากเป็นคนอื่นทำก็จะถูกมองว่าไม่ถูกต้อง.

ในหลายองค์กร คำว่า ลูกค้าภักดี (Customer Loyalty) มักถูกใช้แทน ลูกค้าที่ซื้อซ้ำ (Repeat / Recurring Customer) โดยไม่รู้ตัว ปัญหาคือ เมื่อเราวัดความภักดีหรือ Loyalty ผิด เราจะออกแบบการตลาดผิดตามมา ทั้งโปรแกรมสะสมแต้ม การตั้งราคา ไปจนถึงการตัดสินใจเชิงกลยุทธ์ระยะยาว ด้วยเหตุนี้เอง มันจึงเป็นเรื่องที่เราต้องเข้าใจกันเสียก่อนว่าสองอย่างนี้ไม่้หมือนกันและต้องรู้วิธีมองเพื่อแยกสองอย่างนี้ออกจากกัน 📍 Loyalty ≠ ซื้อซ้ำ จุดสำคัญแรกที่ต้องแยกกันให้ออกก่อนคือ ลูกค้าซื้อซ้ำ (Recurring /

เรามักพูดว่า Customer Insight คือรากฐานสำคัญของการทำการตลาด ซึ่งนั่นทำให้หลายธุรกิจมุ่งที่จะ "ทำความเข้าใจ" กับลูกค้าให้มากขึ้น แต่ในหลายครั้ง เราก็อาจจะพบว่าการเข้าใจที่ว่าไม่ได้สร้างยอดขายให้มากขึ้น หรือขยับน้อยกว่าที่คาดไว้จนทำให้บางที่อาจจะสงสัยว่าเราทำผิดอะไร ปัญหาของเรื่องนี้ไม่ได้เกิดจากการ "ไม่มี Insight" แต่เกิดจากการเข้าใจผิดว่า Insights ที่ตัวเองมีนั้น "เพียงพอแล้ว" กับการสร้างยอดขายทั้งที่จริงแล้วมีสิ่งที่ต้องต่อเนื่องจากตัว Insights อยู่เหมือนกัน 💡 Insight ไม่ใช

เรามักพูดว่า Customer Insight คือรากฐานสำคัญของการทำการตลาด ซึ่งนั่นทำให้หลายธุรกิจมุ่งที่จะ "ทำความเข้าใจ" กับลูกค้าให้มากขึ้น แต่ในหลายครั้ง เราก็อาจจะพบว่าการเข้าใจที่ว่าไม่ได้สร้างยอดขายให้มากขึ้น หรือขยับน้อยกว่าที่คาดไว้จนทำให้บางที่อาจจะสงสัยว่าเราทำผิดอะไร ปัญหาของเรื่องนี้ไม่ได้เกิดจากการ "ไม่มี Insight" แต่เกิดจากการเข้าใจผิดว่า Insights ที่ตัวเองมีนั้น "เพียงพอแล้ว" กับการสร้างยอดขายทั้งที่จริงแล้วมีสิ่งที่ต้องต่อเนื่องจากตัว Insights อยู่เหมือนกัน 💡 Insight ไม่ใช

ถ้าเราต้องตั้ง KPI ให้กับพนักงานเพื่อโฟกัสเรื่องการพัฒนาบริการนั้น เราควรจะตั้งที่ "ได้รับ Feedback จาก 80% ของลูกค้าที่มาใช้บริการ" หรือ "มีการเข้าไปสอบถาม 80% ของลูกค้าที่มาใช้บริการ" นั่นเป็นคำถามที่ผมชวนคิดในคลาสเรื่องการวัดผลทางธุรกิจ ที่ก็ทำให้เกิดความเห็นที่แตกต่างของผู้เรียน เพราะบางคนมองว่าเราควรโฟกัสที่ "ผลลัพธ์" ในขณะที่อีกฝั่งมองเรื่อง "พฤติกรรม" สองสิ่งนี้จะถูกเรียกว่า Outcome KPI ที่บอกผลลัพธ์สุดท้ายและ Behavior KPI ซึ่งจะบอกตัวขับสำคัญในการให้เกิดผลลัพธ์ดังกล่า

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา หลายองค์กรทุ่มงบประมาณจำนวนมากไปกับ Martech ด้วยความเชื่อว่า “เครื่องมือที่ดีขึ้น” จะทำให้การตลาดมีประสิทธิภาพขึ้นโดยอัตโนมัติ มีการพูดถึงเรื่องการใช้ Automation / AI เข้ามาทำการตลาดมากขึ้น ซึ่งผมก็เห็นได้จากคำตอบที่หลายคนเล่าให้ฟังว่าจะโฟกัสกับการ "เพิ่มเครื่องมือ" เข้ามา แต่ในความเป็นจริง ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นอาจกลับตรงกันข้ามในหลายกรณี เช่นประสบการณ์ของลูกค้ายังสะดุด ซับซ้อน และไม่สอดคล้อง บ้างก็เจอปัญหา ทำให้ลูกค้าหงุดหงิดเช่นเดียวกับที่ทีมงานกลับเหนื่อ

เมื่อเราไปสัมภาาณ์งานนั้น คำถามแรก ๆ ที่จะเจอคือการให้แนะนำตัวเองก่อoซึ่งก็มักจะนำไปสู่คำถามที่หลายคนคิดว่าทำไมต้องให้ผู้สมัครแนะนำตัวเองในเมื่อผู้สัมภาษณ์ก็มีใบสมัครและอยู่ตรงหน้าอยู่แล้ว บ้างอาจจะคิดว่านี่เป็นคำถามไร้สาระและไร้ประโยชน์เอามาก ๆ แต่ในความเป็นจริงแล้ว ที่คำถามนี้ยังถูกใช้อยู่เสมอ ก็เพราะการแนะนำตัวเองนี้มีวัตถุประสงค์ที่ซ่อนอยู่นอกเหนือจากแค่อยากรู้ประวัติของผู้สมัคร และเป็นจุดที่หลายคน "พลาด" จนทำให้ไม่ได้โอกาสตั้งแต่คำถามแรก เช่นเดียวกับที่หลายคน "โดนใจ"...

วันนี้ผมมีโอกาสช่วยสัมภาษณ์พนักงานในตำแหน่ง Market Insights Specialist แล้วก็มีคำถามจากผู้มาสัมภาษณ์ที่น่าสนใจว่าถ้าจะทำงานตำแหน่งนี้ควรพัฒนาตัวเองอย่างไร ต้องฝึกอะไร ก็เลยทำให้ผมกลับมาเรียบเรียงในโพสต์นี้ว่าถ้าอยากจะเป็นคนเก่งเรื่อง Market Insights / Customer Insights นั้นต้องมีทักษะอะไรกันบ้าง 1. Analytical Depth - มอง "ตลาด" ให้มากกว่าตัวเลข สิ่งที่ผมเห็นคนส่วนใหญ่ที่บอกว่าเป็น Data Analyst คือความสามารถให้การจัดการกับข้อมูลตัวเลขและสถิติต่าง ๆ ถนัดในการใช้โปรแกรมดึงข้อมูล

เราอาจจะคุ้นเคยกับเรื่องของ Empathy ในมุมของทักษะที่คนทำงานคาดหวังว่าจะได้รับจากคนทำงานด้วยกันเช่นหัวหน้าหรือผู้นำ แต่มันก็น่าสนใจไม่น้อยว่าในงานวิจัยด้านธุรกิจก็พบว่า Empathy ไม่ใช่แค่ทักษะเพื่อทำงาน แต่ยังสามารถเป็นตัวสร้างความแตกต่างให้ธุรกิจ (Market Differnetiator) ได้ด้วยเหมือนกัน มุมมองนี้ถูกสนับสนุนด้วยผลสำรวจจากหลายแหล่งที่ชี้ไปในทิศทางเดียวกันคือผู้บริโภคจะให้ความสำคัญกับความสามารถของแบรนด์ในการ "เข้าใจและตอบสนองต่ออารมณ์ของลูกค้า" โดยมีผลไม่แพ้กับปัจจัยอย่างการรรีวิ

Marketing Funnel เป็นหนึ่งในคอนเซปต์พื้นฐานที่ใช้กันมายาวนานที่สุดโมเดลหนึ่งในการตลาด แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นโมเดลที่ถูกเข้าใจผิดกันไม่น้อยเหมือนกันแม้ว่าจะถูกพรีเซนต์ ถูกอธิบาย และบรรยายในสัมมนามากมาย ซึ่งถ้าเราลองมารีวิวความเข้าใจผิดที่เกิดขึ้น ก็จะมีเรื่องราวดังต่อไปนี้ 1. โมเดลไม่ได้เป็น "เส้นตรง" แต่มันเป็น "วงจร" ภาพ Funnel มักจะทำให้คนคิดว่าการตัดสินใจของลูกค้านั้นเป็นเส้นตรง จากลำดับขั้นที่ 1 ไปสู่ขั้นที่ 2 แต่ในความจริงแล้วมันคือ "ภาวะ" ทางความคิดของผู้บริโภคที่สามารถ

ในคลาส Content Strategy นั้น จะมีช่วงหนึ่งที่ผมมักโยนคำถามให้ผู้เรียนลองคิดดูว่าถ้าสินค้าของเราดีจริง ทำไมคู่แข่งยังขายได้ล่ะ ? นั่นอาจจะนำไปสู่คำตอบว่าเพราะของคู่แข่งก็ดีไม่แพ้ของเราก็ได้ และนั่นทำให้เขาสามารถแข่งขันและแย่งลูกค้ากับเราได้ แต่ถ้าจะคิดต่อไปอีกว่า ถ้าสินค้าของเรา "ดีกว่า" คู่แข่งล่ะ ? มันยังมีโอกาสที่คู่แข่งสามารถแย่งลูกค้าเราได้หรือไม่ ? เราก็จะรู้คำตอบอีกเหมือนกันว่ามันก็เป็นไปได้อีก เพราะแม้แต่สินค้าของเราจะดีกว่า แต่มันอาจจะไม่ได้ "เหมาะกว่า" สำหรับลูกค้าก็

ผมเชื่อว่าเราจะได้ยินแนวคิดเรื่องการเลือกอินฟลูเอนเซอร์ว่าไม่ควรมองกันที่จำนวนตัวคนติดตามเพราะอาจจะไม่สะท้อน "พลัง" ของการสร้างอิทธิพลเสมอไป เราควรมองกันถึง "ความสอดคล้อง" กับตัวธุรกิจและ "วิธีการนำเสนอ" ของอินฟลูด้วยว่าทำอย่างไร แต่ถึงกระนั้นก็จะมีการมาสอบถามผมอยู่หลายครั้งเหมือนกันว่าเราสามารถเลือกจากตัวเลขผู้ติดตามได้ไหม ? และเอาจริง ๆ ก็จะเห้นว่าหลายครั้งที่เราจะเห็นแบรนด์เลือกจะทำงานกับ "คนดัง" กันอยู่บ่อย ๆ จนนำไปสู่ข้อสงสัยว่าการดูอินฟลูเอนเซอร์จากคนตามไม่ได้จริงหรือ ?

เวลาผมบรรยายเรื่องการทำคอนเทนต์การตลาดนั้น หนึ่งในแกนสำคัญที่ถูกพูดถึงเสมอคือคอนเทนต์จะทำงานได้ดีเมื่อ "นำเสนอสิ่งที่ใช่" ให้กับ "คนที่ใช่" ด้วย "จุดขายที่ใช่" ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่ทีมคอนเทนต์ควรจะได้รู้มาจากทีมการตลาดตั้งแต่การบรีฟโปรเจค มันฟังดูไม่มีอะไรซับซ้อนและก็เป็นกลไกที่ควรจะเป็น แต่มันก็จะมีคำถามจากทีมคอนเทนต์ตามมาให้ชวนคิดอยู่ไม่น้อย "แล้วถ้าเรื่องนี้เราไม่รู้ และทีมการตลาดไม่ได้บอกมาล่ะครับ?" ฟังดูเหมือนตลกแต่เอาเข้าจริงเราก็พบว่าการตลาดในหลายบริษัทนั้นไม่ได้กำหนดตัว

ในคลาสวันก่อนที่ผมสอนเรื่อง Logical Thinking นั้น ผมได้พูดถึงความสำคัญของ “ตรรกะ” ที่เรามีในการสื่อสารความคิดออกไปว่าเป็นสิ่งสำคัญ ถ้าเมื่อไรที่เราใช้ตรรกะผิด ๆ กล่าวอ้างแอบบให้คน “อิหยังวะ” เมื่อไร มันก็จะทำให้ความน่าสนใจ ความน่าเชื่อถือของตัวเองลดทอนลงไป มันก็ไม่ต่างจากดูภาพยนตร์ที่เมื่อไรหนังขาดเหตุและผลมันก็ไม่น่าเชื่อ ดูไม่สนุก หรือนักพูดที่พูดแล้วรู้สึกโม้ มั่ว ก็จะมองว่าเอาจะเอาอะไรกับเขาได้ แต่ปัญหาที่มนุษย์อาจจะเป็นโดยไม่รู้ตัวคือเราเชื่อมั่นในตรรกะที่เรามี...